Do treści zawartych w programie podstawowym włączamy metody, które pogłębiają i ułatwiają dzieciom przyswojenie określonych umiejętności, rozwijają ich twórczość i kreatywne myślenie.

1. Metody badawcze – samodzielne zdobywanie przez dzieci wiedzy na drodze rozwiązywania problemów, szukania odpowiedzi na pytania problemowe, rozwiązywania zadań różnymi sposobami, samodzielnego podejmowania decyzji, oceniania i wartościowania zachowań, wytworów pracy, obserwowania.

2. Metody eksponujące – wyzwalanie i pobudzanie przeżyć dzieci poprzez eksponowanie różnorodnych utworów muzycznych, plastycznych i różnych dzieł sztuki, jak też wykorzystywanie metod ekspresji: słownej, muzycznej, ruchowej, technicznej, dramowej.

3. Metody  operacyjne – różne działania dzieci z zastosowaniem metod praktycznych (doświadczenia, eksperymenty, zajęcia praktyczne, wytwórcze, ekspresyjne, gospodarcze, społecznie użyteczne.

4. Metody asocjacyjne – nastawione na przyswajanie przez dzieci gotowej wiedzy. Wymagają stosowania podająco – ilustracyjnych metod nauczania, takich jak: gromadzenie przez dzieci środków dydaktycznych, przeprowadzanie wywiadów, zapamiętywania wiadomości podawanych przez nauczyciela.

Nauczycielki w swojej pracy stosują również nowatorskie metody pracy, a wśród nich:

  • „Metoda Ruchu Rozwijającego”– W. Sherborne – wspomaga rozwój i integrację dzieci. Stymuluje rozwój sfery emocjonalnej i społecznej przez system różnorodnych doświadczeń ruchowych. Ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych.
  •  „Nazywanie świata – odimienna metoda nauki czytania I. Majchrzak – metoda dotyczy dziecięcej inicjacji w tajemniczy świat pisma i czytania, przy wykorzystaniu imienia dziecka. Dziecko, przez własne imię, z którym się utożsamia, rozbudza swoje zainteresowanie pismem, pisaniem i czytaniem. W tej koncepcji, zabawy i gry są wspólne dla wszystkich, w których jednak każdy działa z innym materiałem. Metoda ma charakter analityczno- syntetyczny, a zestawy obrazkowo- słowne pomagają w percepcji tekstu na bazie poznanych liter.
  • Metoda aktywnego słuchania muzyki Batti Strauss – istotą tej metody jest chęć przybliżenia dzieciom muzyki klasycznej poprzez tzw. „aktywne słuchanie”. Polega ono na wykonywaniu prostych układów rytmiczno – tanecznych proponowanych przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to ruchy ilustrujące krótkie opowiadanie związane z każdym utworem muzycznym.
  • Pedagogika Zabawy – Metoda KLANZY– celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie rozmaitych pomysłów, umożliwiających świadomą, kreatywną, pobudzającą do twórczych rozwiązań pracę z uczestnikami grupy. Metoda ta posługuje się różnymi środkami, takimi jak: słowo pisane i mówione, gest, ruch, taniec, malowanie, dotyk, dźwięk, odgrywanie ról, pantomima.
  • Zabawy muzyczno – relaksacyjne według idei Karla Orffa – metoda improwizacji ruchowej i samo wyrażanie się ruchem
  • Elementy muzykoterapii i relaksacji
  • Metoda projektu- metoda ta polega na samodzielnym realizowaniu przez dzieci zadania przygotowanego przez nauczyciela na podstawie wcześniej ustalonych założeń.
  • Edukacja przez ruch Doroty Dziamskiejto system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Poprzez pracę tą metodą dziecko:
    • usprawnia motorykę małą poprzez kreślenie znaków grafomotorycznych
    • zdobywa umiejętność składania papieru wg zasad origami
    • wzbogaca swój słownik oraz nabywa umiejętności wypowiadania się
    • rozwija umiejętności współpracy w grupie
    • odreagowuje stresy i niepowodzenia
    • zwiększa poczucie własnej wartości
    • będzie miało okazję przeżyć sukces